W sieci.

Rano.
Szkoda słów, tylko patrzeć, patrzeć, patrzeć...

I podziwiać.

 Dzień wstawał zamglony.

Słońce powoli wygrywało z mgłą.

Na wszystkim śniły krople rosy.
Na żurawkach.

I na nocnych pracach pająków.
Na tarasie.

W trzmielinie.

Najpiękniej tkały na berberysach.

I na wszystkim, co miały pod kądziołkami przędnymi.

 Lawendę ominęły. Zapach?

Wędrując po mokradłach ogrodu doszłam do warzywnika.

Oto WARZYWNIK, gdyby ktoś miał wątpliwości gdzie się znalazł.
Warzywnik, jak to u mnie, nie ma płota, ma za to malowniczą furtkę z glinianymi garnkami i pelargonią w ulubionej malowanej doniczce.

Opisany został przez najmłodszą - "Pomidorki dorysowałam, bo nie masz."
No to już mam.
W dokładnie opisanym czekały na mnie zielone wyrzuty sumienia. Bo jak zwykle za dużo mi się nasadziło i nasiało.

Ale; część już zjedzona, popakowana w słoiczki i zamrożona, na nadmiar buraczany są chętni, więc nie jest tak źle, jak bywało.

Maliny jeszcze owocują i to potrwa. Do przymrozków.

Co za dzień...
Słońce przepędziło mgły, osuszyło rosy i jeszcze raz pozwoliło łudzić się, że jesień nie taka zła jak ją malują.
No bo skoro TAK malowana?

Takimi kolorami i motylami?

Tyle złudzeń.
Rzeczywistość skrzeczy i powoli, powoli zaczyna się czas powrotów. Jako pierwsi wracają Chinczycy we wrażliwych na chłody beniaminkach.

Czy pamiętacie że:
Seler produkowany masowo wymaga około dwudziestu zabiegów chemicznych w sezonie? Pryskany jest na wszystko, bo sadzony w wielkich skupiskach i gęsto atakowany jest przez wszystkie możliwe zarazy owadzie i grzybowe.
My se ne boimy, my mamy seler w warzywniku, a nie w warzywniaku marketowym nie daj Bóg.!
Tak czy siak - smacznego.
Pozdravka.